Foto van Elske Haverkamp Fotografie | Video maker. Rechts op de foto Rick Boom die een prachtige trap naar het hoofd van de tegenstander maakt.
Meer dan 700 deelnemers waren naar Helmond afgereisd. Ierland, Wales, Engeland, Duitsland, Oekraïne, België en Noorwegen waren met grote delegaties aanwezig. De poules op dit toernooi zijn groot en het niveau is hoog. Veel internationale toppers gebruiken dit toernooi als voorbereiding op het EK. Voor jonge talenten is het een mooie kans om alvast ervaring op te doen.
Het beloofde dus wat!
De dag begon met tul. Julian, Edin, Levi en Liam startten in een van de grootste poules. Liam liep Chon-Ji in de eerste ronde tegen de uiteindelijke winnaar en verloor nipt. Mooi gelopen, dus hij kan zeker tevreden zijn.
Julian, Edin en Levi bleven winnen. Met z’n drieën eindigden ze bij de beste vijf van de poule. Dat was gaaf om te zien. Uiteindelijk werd Levi zelfs tweede. Daarmee was hij de beste Nederlander in deze poule.
Ondertussen waren Chris, Leire en Jayden ook bezig. Op tien velden draaide het toernooi tegelijk, dus het is lastig om overal een coach te hebben. Gelukkig is het wedstrijdteam enorm betrokken bij elkaar. Overal stond wel iemand om aan te moedigen en aanwijzingen te geven. Alleen dat al is voor ons als coaches heel mooi om te zien.
Jayden liep Yul-Gok onder het toeziend oog van Ian. De conclusie: hij liep goed, maar een kleine hapering zorgde voor verlies. Dat is wat stress met je kan doen, en dat is helemaal niet erg.
Leire wist meerdere rondes te winnen. Chris werd zelfs kampioen. Voor het eerst bij de 4e–6e dan won hij de Open Dutch. Hij liep met veel overtuiging en zeer steady.
Daarna was het de beurt aan Lauren, Rick, Tim en Anisa. Wat liepen zij allemaal strak! Rick en Anisa wonnen meerdere rondes, maar grepen net naast een medaille. Geen schande.
Lauren en Tim wonnen hun poule. Voor Tim was dit zijn allereerste gouden medaille op de Open Dutch bij tul. De aanhouder wint, want hij werkt hier wekelijks hard voor.
Tot slot kwamen Ian en Robbie aan de beurt. Robbie liep heel strak, maar begon te ver naar achteren, waardoor hij niet in het veld bleef. Dat bleek een pijnlijke les. De tul zelf liep hij echter hartstikke goed.
Ian liep gefocust en liet zich niet gek maken. Dat bracht hem het goud.
Daarna maakten we ons op voor het sparren. Levi won een partij en probeerde zelfs nieuwe dingen uit vanuit de training. Edin wilde heel graag, misschien wel té graag. Hij viel goed aan en deed alles om te scoren, want hij wilde dolgraag goud winnen. Bij sparren is het belangrijk om slimme keuzes te maken en goed naar de coach te luisteren. Als gretigheid de overhand neemt, wordt dat lastig. Dat maakt sparren juist zo moeilijk: je moet je hoofd koel houden. Edin herpakte zich knap en won na de verloren halve finale alsnog brons.
Leire stond na lange tijd weer op de mat. Ze liet zien dat ze genoeg zelfvertrouwen heeft om aan te vallen met haar stoten en naar voren te schieten.
Lauren maakte prachtige hoofdtreffers. Met haar enorm snelle voetenwerk en acties kreeg ze vanaf vandaag de bijnaam Lightning Lauren. Ze pakte haar tweede goud van de dag.
Tim had pittige tegenstanders, onder andere uit Oekraïne. Hij werkte hard en maakte veel scores. Hoewel hij dit keer niet op zijn allerscherpst was, veroverde hij brons door in zijn laatste partij te laten zien dat hij wél elke seconde gefocust kan blijven.
Rick the Rocket was gisteren op zijn allerbest ooit. Ongelooflijk snel, tactisch en technisch. Alles waarvan we weten dat hij het kan, kwam eruit. Hij volgde de aanwijzingen van zijn coach perfect op. Helaas kon hij door een blessure de finale niet starten. Hij verdiende goud, maar het werd zilver met een gouden rand. Een perfecte voorbereiding op het EK.
Robbie sparde een gewichtsklasse lager, wat hem goed beviel. Hij was sneller en had genoeg vertrouwen om mooie scores te maken met de blitz. Dat leverde zilver op.
Chris sparde in de eerste ronde tegen Oekraïne. Deze tegenstander was erg agressief en probeerde hem uit de tent te lokken. Dat lukte natuurlijk niet. Kalm en beheerst maakte Chris zijn scores. Meerdere hoofdtreffers waren zo snel dat de scheidsrechters ze niet zagen. Toch sleepte hij met een koel hoofd de winst binnen. Daarna versloeg hij Suriname.
In de finale trof hij Egor uit Noorwegen. Op het EK van 2024 verloor Chris nipt van hem in de halve finale. Vorig jaar won Chris nipt van hem op de Dragon Open. En nu stonden ze opnieuw tegenover elkaar, in de finale. We bespraken vooraf een tactiek, en die werkte. Ondanks dat niet alle scores werden toegekend en het scorebord dat niet altijd liet zien, had Chris de hele partij de overhand. Het was een partij van wereldklasse: snel, precies, technisch en tactisch. Prachtig om te zien.
In de laatste dertig seconden scoorde Chris met twee yop chagi’s. De score sloeg om in zijn voordeel. Wat een ontlading! Daarmee pakte hij niet alleen een enorme mentale boost richting het EK, maar ook zijn tweede goud van de dag. Dat is bijzonder op dit toernooi, en al helemaal in deze categorieën. Grote klasse.
Tot slot dank aan Amber en Remco voor het scheidsrechteren. Dank aan alle coaches en supporters. En natuurlijk aan Elske voor alle foto’s en video’s.
De resultaten op een rij:
| Tul | |
| 1e Prijs | Lauren, Chris, Tim, Ian |
| 2e Prijs | Levi |
| Sparren | |
| 1e Prijs | Chris, Lauren |
| 2e Prijs | Rick, Robbie |
| 3e Prijs | Tim, Edin |

Team Idili eindigd als 5e club (van de 77) in het medailleklassement, ondanks het kleine aantal deelnemers van onze club.

